το τελευταίο ταξίδι .

Άνοιξης μυρωδιές οσμίζομαι
να με συνοδεύουν
σε τούτο
το τελευταίο μου διάβα επί της γης
Τελευταίο και το Φθινόπωρο αυτό
Ξεθωριάζει ανάμεσα σε ανθισμένες γαρδένιες
κυκλάμινα
γιασεμιά
και πασχαλιές ακόμα
Παράδεισος θαρρείς
Γιατί τέτοιος είναι η άνοιξη νομίζω
Γεννήθηκα πριν χρόνια ενενήντα
στο τέλος τους πεθαίνω
Εγώ που μόνη σπουδή είχα τη Ζωή
Έμβρυο καθώς ήμουν τότε
δύσκολο να θυμηθώ
τον θόρυβο και την αίσθηση
του εργαλείου εκείνου
π' απ' τη μάνα μου μ' απόκοβε
όμοια αν είναι
με τούτο το ξερό
παγωμένο και στριγκό κροτάλισμα
του φέρετρου που μ' οδηγό τα σκοινιά
εισάγεται στη χωμάτινη ετούτη μήτρα
Μια φορά αποκόπηκα
και μια ετούτη
Μάνες μου κι οι δυο
Εκείνη που με γέννησε
κι ετούτη που με παίρνει
Μόνο για σένα νοιάζομαι
έτσι που μου στέκεσαι μονάχη
σαν όπως ήμουν και χειρότερα εγώ
τη δική μου μάνα να χαιρετήσω
Μια ομφαλοκόπηκες
κι άλλη σκληρότερη ετούτη
Μην κλαίτε
Μόνο σκεπάστε με
όπως συνηθίζεται
να μην κρυώνω
κι ούτε το φως να βλέπω
και πεθυμιές μου έρχονται
πίσω για να γυρίσω
Γιατί
μήνυμα κρατώ
γι' όποιους προηγήθηκαν
Συνήθειο κι αυτό
κι οφείλω να το κάμω
Σημάδια μη περιμένετε
αν υπάρχει και πως είναι
η απέναντι μεριά
από μένα να σας στείλω
Την έκπληξη δε θα χαλάσω
και τη προσμονή
Νάχει πάντα ο άνθρωπος
κάτι να προσδοκά
και να φοβάται πρέπει
Σαν ο καιρός του φτάσει καθενός
μονάχος τη γνώμη του θα φιάξει
Μην κλαίτε
μόνο τούτη να συντροφεύσετε
στο πιο σκληρό της μοίρας ομφαλοκόψιμο
και
πριν τα δέοντα αρχινίσετε
ώστε το πρωτόκολλο να τηρηθεί
για το καλό της φύσης και τη συνέχεια
αφήστε με
μέσα μου να κρατήσω
αυτές τις μυρωδιές
απ' τ' ανθισμένα τριαντάφυλλα
τα γιασεμιά και τις γαζίες
Άνοιξη το τέλος μου ._





24*11*09
(Αγ Παρασκευή)

.......

©Assimina

ο Γιώργος .

Εις την σύμπτωσιν
απεδόθησαν αι τιμαί που της άξιζαν
Έκπληξις γνησία
Χαμόγελα
Ερωτήσεις υπόμνησης
"αν μου θύμιζες τ' όνομά σου..!"
Φιλιά

Προηγήθηκε αυτοσαρκασμός
ενδεικτικός του πνεύματος και της σιγουριάς του ομιλούντος
"ξεχνιέται τέτοιος άντρας;"
και μια συγκατάβαση
κλειδωμένη στο σήκωμα του φρυδιού
και το είδος του χαμόγελου

Ακολούθησαν τα τυπικά
που επιβεβαίωναν την ομαλή ροή των παρελθόντων
και γνωστοποίηση των νεοτέρων

Συμπάθεια
πιστοποιημένη σε απ' ευθείας βλέμματα

Η απομάκρυνση είχε την οσμή
καπνού από τσιγάρο
εγκλωβισμένου στον τρίτο όροφο του κτηρίου της Μεσογείων
ηλικίας τεσσάρων ήδη χρόνων
λίγο γκρίζο στους κροτάφους
κι ένα χαμόγελο χαράς στο πρόσωπο ζωγραφισμένο ._



25*11*09
(διασταύρωση Σόλωνος και Θεμιστοκλέους
Αθήνα)






©Assimina

μακρά τείχη .

ο άνθρωπος ακολουθεί

τα ίχνη που ο ίδιος άφησε

έστω κι αν αυτά σκεπάστηκαν

από την ιλύ του αναπόφευκτου

πριν κάνει την "παγκόσμια πρώτη" της

αυτη η φωτογραφία

μου χαρίστηκε

της "όφειλα" λοιπόν

ένα ιδιαίτερο σχόλιο

μια φωτογραφία του καλού μου φίλου Sotiris K.

αρχαιολόγοι αποκαλύπτουν τα μακρά τείχη των Αθηνών

σε εργασίες για τον εκσυγχρονισμό της γραμμής του Ηλεκτρικού

©Assimina

μια εικόνα .

έκειντο πλέον ησυχασμένοι
με κόμπους ιδρώτα στα πρόσωπα και τα κορμιά τους
αναπνέοντας
ο ένας την εκπνοή του άλλου
τόσο κοντά
τόσο ενωμένοι
εκείνη
έπαιρνε την έξαψη
του γλυκαμένου του προσώπου
με χάδια που αποσύρονταν πριν να τελειώσουν
στα άσπρα του μαλλιά
εκείνος
έσφιγγε τα χέρια του
γύρω από το ξοδεμένο της κορμί
σα να κρατά εικόνισμα
που σε λυτρώνει από μιαν εσωτερική μοναξιά ._

"φόβος κι έρωτας"

( θα ήθελα να συνοδεύσω αυτή την εικόνα

με έναν από τους πίνακες της φίλης μου, Έφης

μη διαθέτοντας σε jpg αυτόν που θα ταίριαζε

προχωρώ με το κειμενο γυμνό )

©Assimina

σχέσεις .

συνεχιζω επιμενοντας
μεγαλοπρεπα ατονα τα φωνηεντα ν' αφηνω .
τη διασταση τους ξεμπροστιαζω με διαλυτικα
παρατηρωντας τη μονηρη τους προσπαθεια να ξεχωρισουν
στη κραυγη...

γραμμένο και δημοσιευμενο

τον Μαη του 2007

από τότε πολλά άλλαξαν

επιφανειακα

©Assimina

ερωτικό b .

απόψε σ' ονειρεύτηκα
να στέκεις πλάι μου
αγέρωχος
ακόμη κι όταν
πλέον
έβγαλα τα πρόσθετα μέλη μου

έπειτα
έσκυψες και ρούφηξες τη γεύση απ' το λαιμό μου

πως για έρωτα να γράψω
μέσα σε τούτο το φθινόπωρο που χάνεται στην άνοιξη
την ίδια στιγμή που ο χειμώνας θολώνει τους καθρέφτες μου;

"φόβος και έρωτας"

©Assimina

στην επέτειο .

έτσι παραμονές

παραμονεύουν οι συνάξεις

να με λιώνουν αγώγιμο υλικό

στα καλούπια της Ιστορίας

αιτηθέντος του κενού

ησυχία

μεγάλη ενέσκυψεν του νου

αμηχανία

το ακροατήριο διερωτήθη

πως εβόουν πριν τα πλήθη

φόρος τιμής αποτάθηκε στη μνήμη

κι η επέτειος ολιγωρούσα

ενεδύετο ανυποψίαστη τον ρόλο της

με μακιγιάζ διατηρητέων μνημείων

εν τω μεταξύ

τόννοι χημικών

σωρεύονταν στην είσοδο του θεάτρου

κι η Αντιγόνη

κούκλα πάνινη στα σπλάχνα των σκουπιδιών

έτσι παραμονές

παραμονεύουν οι συνάξεις

να με λιώνουν αγώγιμο υλικό

στα καλούπια της Ιστορίας

φοράω τα ρούχα που με γνώρισες

σε μια κατάσταση αναγνωρίσιμου πανικού

καλά κρυμένου πίσω από αφελείς κινήσεις

δαχτύλων και βλεμμάτων

σε καλώ προστρέχοντας σε αποθήκες

ημιθανούς ιστορίας

σε στιγμές μελαγχολίας ή ύποπτης ευφορίας .

αντάμωσε με!


το άσπρο προδίδει αταραξία

στο σώμα των αγγέλων

το ποίημα γράφεται πεζό

για να αντέξει στα φορτία των ημερών

κι αυτά

με κόκκινο περιβραχιόνιο στο μπράτσο

πιονιέροι μιας λανθάνουσας επανάστασης

αντιμάχονται την παραδοξότητα των καιρών


το μαύρο δεν ταιριάζει στους χειμώνες

[η επαναλαμβανόμενη χρήση

ίδιων, έστω και κατά άκουσμα, λέξεων

πράξις συνειδητή]

©Assimina

αλλόκοτο (ομοίως)

πηγα να φορεσω σουρωτηρι
σαν κρανος ασφαλειας
μα καποιος με περασε
για κρατος αφελείας

γελασε κι μ' άφησε
μαζι του να παλευω
κι εγω ακομη το κοιτώ
και όλα τα μπερδευω..

τα βουνά τις θαλασσες
τους ερωτες τα μιση

αχ τις καρδιες που αγαπουν
κανεις να μη τολμησει
βουτωντας τες μεσ' το μυαλό
ν' απομυθοποιήσει

στου β.ζ.
(padrazo)
"123 λέξεις"

10*7*09

©Assimina

αλλόκοτο .

* ~ *

κόλπα γονιμότητας
και δήθεν συνουσίας
δόθηκ' η αφορμή
της πλήρους απαξίας

για να κερδίσεις μάτια μου
απόδειξη ουσίας
προσπάθησε ν' απεκδυθείς
οφίκια εξουσίας












©Assimina